بر  مزارم  ننویسید  جوان   ناکام 

                        حجله  و  شور  جوانی برِ من  کام   نبود

خدمت  خلق  خدا  و طلب  علم مرا  

                        کام  دل  بود  اجل  حیف  مرامم  نستود

شب وروزم به هم آمیخت به تحصیل علوم

                        ز چهار سالگیم لیک شد افسانه چه سود

بیست و نه سال در این  دار فنا سر  کردم

                       روح چون پرزد ورفت جسم در این جا بغنود

ای که پا می نهی اکنون به مزارم، "سولماز "

                       سائل  فاتحه  می باشد  و  یاسین و درود 

 قطعه 88              ردیف 150        شماره 11       

 

"گرچه هرلحظه مدد میدهدم چشم پرآب

                      دل سودا زده درسوز و گداز است هنوز

همه خفتند بغیرازمن و پروانه و شمع

                      قصّهٔ ما دوسه دیوانه درازاست هنوز

گرچه رفتی، زدلم حسرت روی تو نرفت

                      درِ این خانه به امیّد تو باز است هنوز"( کمال فهیمی)

پدرگرانقدردکترسولمازفهیمی