درگوشه وکنار استان فارس شنیده بودم که تشنگان(جوانان)زبان ترکی قشقایی دورهم جمع میگردندونفراتی دلسوزهم بعنوان استادبه آنها آموزش میدهند.تااینجا کار وتلاش هردوگروه(مربیان ومتربیان)قابل ستایش است.حقیرهم بنا بدعوت دوستی هنرمند وشیفته زبان قشقایی،دریکی ازجلسات دعوت شدم.که بسی امیدوارکننده بود.اما آموزش ناقص ومبهم ازین لحاظ.که اطلاعات داشتن لازمه. اما معلم شدن وارایه مطالب .بصورت صحیح لازمتر. .چه بهتر که مبحث زبان را غلط آموزش ندهیم.کاشکی مدعیان آموزش زبان که دلسوزانه تلاش میکنندباهم یکی شوندویک دستورزبان ترکی قشقایی تهیه ودراختیار علاقمندان قراردهندتاشاهدحرکت غلط درآموزش نباشیم..بهرحال همه ما درفبال زبان مادری که هویت هرقوم را تضمین میکندتعهد داریم..البته مدرسان فعلی زبان قشقایی .ضمن تلاش خودشان. بایدبدانند(چومعمارنهدخشت اول کج/تاثریا میرود دیوارکج)....اگرامروز بدآموزی بشودآیندگان مارا نخواهندبخشید.نخبگان جامعه قشقایی بیش ازهمه مقصرند.پس برای جلوگیری از تعلیمات ضعیف وغلط.باید دست بکارشد.چاره کار درنگارش دستورزبان است ولاغیر....مگرنویسندگان دستورزبان سایرزبانها.پروفسور یا دانشمندبوده اند.پس نگاشتن این مهم.توسط خبرگان کارسختی نیست..ماکه درگوشه وکنار شهرها.بخاطر بی خیالی گذشتگانمان وصله ایم.حداقل تازنده ایم بتوانیم زبان مادری را متکلم باشیم!!آقایانیکه سبک نوشتاری دارید..شما مسئولید هرچه زودترباهم متعهدشویدواختلافات اندک را باهم کنار بیاییدوچندگانه نوشتن را بپایان برسانید.چراکه فردا دیراست...